Τι γίνεται όμως από δω και πέρα; Υπάρχει φως ή απλά έχουμε παραδοθεί αμαχητί και απλά περιμένουμε να μας αποσυνδέσουν τα σωληνάκια; Η μήπως υπάρχει κι άλλος δρόμος, δύσκολος και επίπονος, αλλά που δίνει χρώμα στις ελπίδες και τα κλεμμένα όνειρα μας; Κι όμως ναι! Υπάρχει κάποιος που δεν έμεινε στα επαναστατικά κούφια λόγια και προσπάθησε να δείξει το δρόμο σε όλους μας. Ναι καλά το κατάλαβες... Ο Π.Α.Ο.Κ. μας είναι αυτός, η ομάδα που πάντοτε αποτέλεσε καταφύγιο για κάθε φρέσκο μυαλό... Ο Π.Α.Ο.Κ. μας που μαθημένος να παλεύει για τα πάντα, μπόλιασε γενιές ολόκληρες με το πνεύμα του μαχητή.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απ’ την αρχή. Είναι το λιγότερο αφελής αυτός που πιστεύει ότι η κατάσταση που βιώνουμε σαν χώρα, γεννήθηκε έτσι ξαφνικά και από το πουθενά. Είναι αποτέλεσμα ενός άριστου σχεδίου δεκαετιών, ενός σχεδίου που η σύλληψη του έγινε σε κάποιο πολυτελές γραφείο της Wall street από τη δεκαετία του ’70 ακόμα και που ήταν πολύ απλό στη λογική του γι αυτό και πέτυχε... Σαν πρώτο βήμα εκφυλίστηκε η παιδεία μας, τομέας που ανέκαθεν ήταν το ισχυρό χαρτί της πατρίδας μας... Γιγάντωσε η παραπαιδεία, οι δάσκαλοι μας μετατράπηκαν σιγά σιγά σε σκέτους δημόσιους υπάλληλους που μόνο στόχο είχαν την πολυπόθητη σύνταξη αφού μέχρι να διοριστούν ξεχνούσαν ακόμα και που έπεφτε το πανεπιστήμιο τους... Οι μαθητές οδηγήθηκαν αναγκαστικά σε μια λογική στείρας εισαγωγής στα Α.Ε.Ι. μετατρέποντας έτσι τα σχολεία μας σε προπαρασκευαστικά φροντιστήρια... Η αμερικανόφερτη λογική της απόλυτης εξειδίκευσης κυριάρχησε σιγά σιγά και η πολυπραγμοσύνη που χαρακτήριζε πάντοτε τον Έλληνα πήγε κάποια στιγμή περίπατο...

Εύλογα τώρα θα με ρωτήσει κάποιος που στην ευχή κολλάει ο Π.Α.Ο.Κ. μας με όλα αυτά... Μήπως όμως τα ίδια δεν συνέβησαν και στην αγαπημένη μας ομάδα; Μετατρέψαμε σιγά σιγά τη χαρά του παιχνιδιού σε μια αέναη καταδίωξη της επιτυχίας ξεχνώντας τις καταβολές μας... Ζητήσαμε τις μεγάλες μεταγραφές αδιαφορώντας για το μέλλον καθιστώντας έτσι την ομάδα μας μη βιώσιμη σε βάθος χρόνου... Βάλαμε στην άκρη τη φιλοσοφία αυτής της ομάδας που ήταν πάντα το μπόλιασμα της με νέα παιδιά, δημιουργώντας έτσι χώρο για όποιον έλεγε όμορφα λόγια χαρίζοντας του χωρίς δισταγμό τα κλειδιά του σπιτιού μας... Την ώρα που αλώνιζαν τα λαμόγια στα γραφεία της λατρεμένης μας ομάδας τάζοντας λαγούς με πετραχήλια, αντίστοιχα λαμόγια στην πολιτική ζωή του τόπου μας μετέτρεπαν τα σκυλάδικα σε πολιτιστικά κέντρα οδηγώντας τη χώρα σε μια απίστευτη επίδειξη νεοπλουτισμού και κενότητας... Οι φελλοί επέπλευσαν, βυθίζοντας στην ανυπαρξία όλους όσους άξιζαν πραγματικά...

Άλλαξαν οι προτεραιότητες στη ζωή μας και η, παρκαρισμένη στο πάρκινγκ μιας μπουζουκλερί, Cayenne, έγινε στόχος ζωής. Δανειστήκαμε τρελά για να αντεπεξέλθουμε στις νέες απαιτήσεις των καιρών. Όπως ακριβώς έκανε και ο Π.Α.Ο.Κ. μας... Θυσιάστηκε η ακαδημία και το παιδομάζωμα ταλέντων απ’ όλη τη Βόρεια Ελλάδα για χάρη μιας επίδειξης δύναμης στο αεροδρόμιο. Αμφίβολης ποιότητας ξεφτισμένα αστέρια παρέλασαν από τον ναό μας, όπως ακριβώς έκαναν και τα νέα τηλεείδωλα του σύγχρονου νεοελληνικού πολιτισμού. Αν ζούσε ο συγχωρεμένος ο Μολιέρος, θα ένιωθε περήφανος για τον αρχοντοχωριάτη που θα συναντούσε σ’ αυτήν εδώ τη γωνιά του πλανήτη... Όπως παραμελήθηκαν τα φυτώρια της ομάδας μας, έτσι και άλλαξε ολόκληρη η γεωργική παραγωγή της πατρίδας μας... Η αυτάρκεια σε τρόφιμα ενός ολόκληρου λαού θυσιάστηκε στο βωμό μιας δελεαστικής επιδότησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση... Έτσι γίναμε ευάλωτοι και πνιγήκαμε τελικά από τις αθρόες εισαγωγές τροφίμων για την κάλυψη των ψευτοαναγκών που μας δημιούργησαν...

Ξεριζώθηκαν στρέμματα ολόκληρα με σιτάρι και οπωροκηπευτικά και στη θέση τους φυτεύτηκαν τόνοι βαμβακιού και καλαμποκιού, προϊόντων που στην ουσία δεν έχουν να προσφέρουν σχεδόν τίποτα στη διατροφικές ανάγκες ενός λαού... Φρούτα και λαχανικά καλλιεργήθηκαν μόνο και μόνο για να καταλήξουν σε μια χωματερή, με την ίδια ευκολία που ερχόταν παίκτες καταχρεώνοντας τα ταμεία του Π.Α.Ο.Κ. μας. Μόνο και μόνο για να πουλήσουν κάνα φύλλο παραπάνω οι φυλλάδες και να βγάλουν τις τεράστιες μίζες τους οι σύγχρονοι καρκίνοι του ποδοσφαίρου, οι μανατζαραίοι... Γιουγκοσλάβικο καλαμπόκι βαφτίστηκε ως δια μαγείας ελληνικό από την κρατική εταιρεία ITCO και τον τότε υπουργό οικονομικών του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Νίκο Αθανασόπουλο, προκειμένου να εισπραχτούν οι κοινοτικές επιδοτήσεις και να μπορέσει να εξαχθεί στην Ευρώπη... Η αξιοπιστία μας ως εταίροι έφτασε στο ναδίρ της, δίνοντας το έναυσμα για την άνευ προηγουμένου κατασυκοφάντηση του λαού μας από τα διεθνή Μ.Μ.Ε....

Όμως εδώ και τέσσερα χρόνια ο Π.Α.Ο.Κ. μας φώναξε πρώτος απ’ όλους πως ως εδώ ήταν... Μπήκε σε μια λογική παραγωγής παικτών από τα σπλάχνα του, δουλεύοντας παράλληλα με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, δείχνοντας πως μπορεί πραγματικά ν’ αλλάξει τη μοίρα που τον οδηγούσε σε βέβαιο θάνατο... Άρχισαν ν’ ακούγονται φωνές υπεύθυνες και μετρημένες, φωνές που τόσο πολύ είχαν λείψει από τα δρώμενα του συλλόγου μας. Το προϊόν έγινε έτσι πιο ελκυστικό. Έφτασε στο σημείο να παίζει παιχνίδια που κρίνουν μια ολόκληρη χρονιά έχοντας στη σύνθεση του οχτώ και εννιά ελληνόπουλα. Και έδειξε έτσι το δρόμο και στους υπόλοιπους χαρίζοντας γερές δόσεις αισιοδοξίας μέσα στην απελπισία που μας έχει κυριεύσει... Φώναξε πως υπάρχουν λύσεις και στην πολιτική ζωή του τόπου μας. Άλλωστε η ανθρώπινη ζωή είναι σαν το νερό... Ακόμα κι αν του φράξεις το δρόμο, αυτό πάντα θα βρίσκει τη δύναμη για να παρακάμψει τα εμπόδια χαράζοντας μια νέα κοίτη...

Πρέπει όλοι μας να σκεφτούμε σοβαρά την υπόθεση αγροτική παραγωγή... Να μη μας νοιάζει το γρήγορο κέρδος και ο άκοπος πλουτισμός. Αυτό πάει πια, πέρασε ανεπιστρεπτί. Να γυρίσουμε στην κατανάλωση ελληνικών προϊόντων, προϊόντων που θα δώσουν ζωή σε ολόκληρες τοπικές κοινωνίες... Τοπικές κοινωνίες που με τη σειρά τους θα αποτελέσουν το μοχλό επανεκκίνησης του ελληνικού κράτους... Να ξαναγευτούμε τις χυλοπίτες και τον τραχανά που έφτιαχνε η γιαγιά μας, όχι από μόδα αλά για επιβίωση... Αρκετά σκευάσματα ψευτοσοκολάτας απλώσαμε στο ψωμί μας, ας δοκιμάσουμε να ξαναθυμηθούμε τη γεύση του μελιού και της σπιτικής μαρμελάδας...  Να αρχίσει να ξανακυκλοφορεί το ελάχιστο χρήμα που μας έχουν αφήσει ακόμα ανάμεσα μας... Έτσι είναι βέβαιο πως θα κρατήσει και πιο πολύ...

Να διώξουμε όλοι μαζί τους εκπρόσωπους των τοκογλύφων από τη ζωή μας, όπως ακριβώς έκανε και η αγαπημένη μας ομάδα με τους Γουμενομπατατούδηδες... Να φωνάξουμε στις τράπεζες πως δεν τις χρειαζόμαστε γιατί μπορούμε να ελέγξουμε και να κατευθύνουμε πια τις ανάγκες μας με σύνεση και λογική. Να διεκδικήσουμε τη δικαιοσύνη στη ζωή μας ακόμα κι αν είναι εις βάρος μας αυτή... Να μη φοβηθούμε να φύγουμε από τις μεγάλες πόλεις που στραγγαλίζουν και πνίγουν τις ανάσες μας και να επιστρέψουμε στους τόπους που αγαπήσαμε παιδιά. Να προωθήσουμε τα προϊόντα της ελληνικής γης στο εξωτερικό, δίνοντας έμφαση στην παρουσίαση και την ποιότητα τους. Να δώσουμε βάρος τελικά στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα. Να ρίξουμε μια κλωτσιά σε ότι μας έκανε τη ζωή μας μίζερη και απρόσωπη, δίνοντας στα όνειρα μας το χρώμα που τους ταιριάζει... Να πάρουμε επιτέλους την κατάσταση στα χέρια μας, αποκηρύσσοντας το φόβο που μας προκαλούν οι απειλές για άτακτες ή τακτικές χρεοκοπίες και να δούμε πως μπορούμε να γίνουμε σύγχρονοι αλχημιστές μετατρέποντας την πέτρα σε χρυσό...

Είναι πολλά αυτά που έχουν να γίνουν ακόμα στην ομάδα μας... Είναι ανεκμετάλλευτη εμπορικά η τεράστια δύναμη που έχει ο Π.Α.Ο.Κ. μας εκτός Θεσσαλονίκης και Ελλάδος... Στην εποχή που όλες οι συναλλαγές γίνονται μέσω ενός υπολογιστή, το ηλεκτρονικό εμπόριο της είναι σε εμβρυακό στάδιο. Διψάει για ασπρόμαυρη υλικό και ενημέρωση ο ξενιτεμένος ΠΑΟΚτσής και δεν τα βρίσκει. Έτσι αναγκαστικά στρέφεται σε μικροεμποράκους που καρπώνονται παράνομα την εμπορική ισχύ του δικεφάλου, στερώντας από ένα πραγματικό πακτωλό εσόδων την ομάδα μας. Ψάχνει με αγωνία τρόπους για να παρακολουθήσει αγώνες της ομάδας μας πέφτοντας έτσι στα νύχια της κάθε nova που εκμεταλλεύεται τα εγχώρια δικαιώματα... Ένα καλό βήμα είναι το Π.Α.Ο.Κ. WEB TV, βήμα όμως που πρέπει να επεκταθεί. Ακόμα και ο θεσμός των διαρκείας θεωρώ πως δεν προσφέρει πια τίποτα το ιδιαίτερο στην ομάδα μας. Περισσότερο διευκόλυνση οικονομική του κόσμου είναι παρά ενίσχυση... Θα μπορούσε φερ ειπείν να αντικατασταθεί με ένα προαγορασμένο δικαίωμα έναντι κάποιου μικρού τιμήματος προτεραιότητας στην αγορά του κάθε εισιτηρίου... Έτσι και τα έσοδα θα ήταν μεγαλύτερα αλλά και θα σταματούσε η χαζή νοοτροπία αγοράς του Π.Α.Ο.Κ. μας μ’ ένα διαρκείας...

Η ευρωπαϊκή πορεία τα τελευταία χρόνια της λατρεμένης μας ομάδας αποτελεί το μεγαλύτερο εχέγγυο για την επιτυχία... Μας γεμίζει ψυχική δύναμη και μας βγάζει απ’ την ελληνική κακομοιριά και μιζέρια, δείχνοντας πως τελικά όλα είναι δυνατά όταν δουλεύεις με σχέδιο... Ο Π.Α.Ο.Κ. μας για μια ακόμα φορά θα σηκώσει το βάρος της εξόδου του κάρου από τη λάσπη... Και θα δείξει σε όλους μας τον τρόπο για να ξεκολλήσει από το τέλμα που είναι εδώ και τόσο καιρό κολλημένο και το κάρο της πατρίδας μας...

Γιατί ότι κι αν συνέβη... Ο Π.Α.Ο.Κ. ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!

Με τιμή

AthensPAOK

fcpaok.gr Editor

[fcpaok.gr ADMIN TEAM: Παρακαλούνται τα μέλη του fcpaok.gr να γράφουν τα σχόλιά τους με ελληνικούς χαρακτήρες και χωρίς συνεχή κεφαλαία γράμματα, για γρηγορότερη και ευκολότερη ανάγνωση.]

Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να σχολιάσουν.
Παρακαλούμε κάντε login ή ανοίξτε νέο λογαριασμό.

Powered by AkoComment 2.0!